اقامتگاه وى در فاصله‌اى كمتر از شانزده فرسخ باشد ، وظيفه‌اش حج افراد است ؛ پس اگر به شخصى كه در فاصلهء دور از مسجد الحرام زندگى مىكند مالى بذل شود كه با آن حج تمتّع انجام دهد ، واجب است آن را قبول نمايد ولى اگر به همين شخص ، مالى داده شود تا حج افراد بجاى آورد ، پذيرفتن آن واجب نيست . و عكس مسأله در مورد شخصى صادق است كه در فاصله كمتر از شانزده فرسخ اقامت مىكند . مسأله 35 - در وجوب حج به وسيلهء بذل مال ، بين اينكه باذل يك نفر باشد و يا بيشتر از يك نفر ، فرقى نيست . مسأله 36 - اگر مالى كه كفاف هزينه يك حج را مىنمايد به عدّه‌اى بذل شود ؛ معروف و مشهور اين است كه وجوب حج بر همه ثابت مىشود ، منتها اگر يكى از آنها بر ديگران پيشى گرفته و آن مال را به دست آورد ، حج بر او واجب شده و از بقيّه ساقط مىگردد ، و اگر همهء افراد حج را ترك كنند ، - درحالىكه هر يك قدرت به دست آوردن آن مال را داشته باشد - حج بر همگى مستقر مىگردد ؛ ولى اين حكم بىاشكال نيست و احتياط ترك نشود . مسأله 37 - انجام حج بذلى از حجّة الاسلام كفايت مىكند ، بنابراين پس از انجام حج بذلى اگر شخص مستطيع گردد ، مجددا حج بر او واجب نمىشود . مسأله 38 - اگر كسى به شخصى مالى ببخشد كه كفاف هزينهء حج را مىكند و او را مخيّر سازد كه يا به حج برود و يا به زيارت حضرت امام حسين عليه السلام مشرف شود ، پذيرفتن اين مال و حج رفتن بر او واجب